Ik ben blij dat de VVD zijn zetels in de raad heeft behoeden. Ik vind echter wel dat er een les getrokken moet worden uit het gegeven dat er niet meer zetels zijn gehaald. De aanpak van de VVD heeft, los van de vast VVD stemmers, weinig nieuwe stemmen opgeleverd. Sterker nog qua absoluut aantal stemmen heeft de VVD er waarschijnlijk minder gehaald dan in 2006.

De VVD Leiden verloor 0,2% t.o.v. 2006, dus enkele stemmen minder.

Het beleid is duidelijk afgestraft, hoewel de landelijke trend natuurlijk mede parten speelt. Maar daar waar lokalen niet sterk zijn (zoals Leiden) en de PVV niet meedeed, won de VVD vrijwel overal. In Leiden niet. Dat is een duidelijk signaal. Maar of dit direct beleidgerelateerd is, vraag ik me af. De campagne vond ik te kinderachtig voor woorden. Zwevende kiezers hebben daarvoor vast geen respect gehad. En de RGL zal wellicht nog steeds hebben meegespeeld. Het is wat mij betreft wel koffiedik kijken. Zeker is echter dat in Leiden D'66 zoveel won dat dit meer is dan het vluchtheuveleffect. Daaruit spreekt wel een boodschap naar het demissionaire college ...

Wat is eigenlijk nu de bedoeling van D'66 met haar voorstel een coalitieloos college te bouwen? Is Leiden in staat van beleg, of financieel aan lager wal? Of is dit gewoon de D'66 ziekte van geen keuzes kunnen en/of willen maken omdat ze gevangen zitten in hun eigen dromen van de wonderdemocratie? Ik hoor, zie of lees niets van dezelfde politieke partijen die de afgelopen weken hun websites volkliederden met propaganda. Tuurlijk, strategisch niet handig om D'66 nu bikkelhard af te zeiken, maar daar is toch alle reden toe?

Dat D'66 zelf verrast is door de winst begrijp ik. Dat de partij zeven levens heeft is helder. Maar een raadsbrede coalitie of een coalitieloosheid, levert toch nimmer daadkrachtig beleid op? Of ben ik nu een zwartkijker?