Recht uit de Raad, een wekelijkse column van Greetje van Gruting-Wijnhold. De start.

29-01-2006

“Als je niets probeert, weet je nooit of het lukt.”

Recht uit de raad is de nieuwe wekelijkse column van Greetje van Gruting

Één van de vele levenswijsheden van mijn moeder die mijn opvoeding regelmatig lardeerden.
Dus toen de technische website jongens vroegen om regelmatige stukjes uit de fractie begon ik al bijna te hyperventileren.

Neen hé, geen weblog, niet elke dag die verplichting iets snedigs op de site te zetten, niet dagelijks mijn wel en wee kenbaar maken aan mensen die ik niet ken en niet zie. En dat elke dag. Ongelofelijke bewondering heb ik voor mijn collega’s die dat wel kunnen en ook doen! Okay, geen dagelijks bulletin, maar misschien iets wekelijks? Overzichtelijk; de Keek op de Week van Greet? Ook lekker origineel zo’n kop erboven.
Diep ademhalen, ja mam, ik weet het nog “begin nou eerst maar eens en dan zie je wel waar het schip strandt” ( leuk, paps was zeeman).

Afgelopen week stond vooral in het teken van de inspraakreacties op het collegebesluit om gebouw B op het NUON terrein te bestemmen voor verschillende voorzieningen ten behoeve van opvang voor daklozen en verslaafden. Woensdagavond hadden we een speciale hoorzitting om te insprekers te “horen”.

We hoorden vooral dat niet iedereen blij is met dit collegebesluit, hoe dichterbij je er woont, hoe bezorgder je bent. En dat is heel terecht. Toch moet je de daklozen en verslaafden érgens kwijt. Je moet érgens een plek hebben waar de politie en/of hulpverleners naar toe kunnen verwijzen. Wij zien er wel voordelen in om door bv betere samenwerking betere resultaten te bereiken. Ook de beheersing zal efficiënter kunnen doordat het op één locatie is.
Veel zal afhangen van de bereidheid van het college om de buurt tegemoet te komen in haar wensen om de buurt enerzijds te verbeteren en anderzijds overlast en verloedering tegen te gaan. Want we moeten ervoor waken dat dit terrein niet het afvoerputje van Leiden wordt.

Mooi en dan zijn de daklozen onder dak en dan? Dan heeft het college ook nog een mooie nota klaarliggen om de zorg en opvang goed te regelen. Een mooie nota maar is het papieren beleid of ook échte zorg? Wij vinden dat daklozen weer een dak boven hun hoofd moeten krijgen en verslaafden moeten afkicken óf hun verslaving zodanig onder controle krijgen dat een ander er geen last van heeft. Daar mogen ze zelf ook best heel veel moeite voor doen.
Deze nota geeft daar onvoldoende waarborgen voor.
De bedoeling is goed, maar hoe weten wij als raad straks dat het lukt? Dat het lukt om de uitstroom uit de maatschappelijke opvang te vergroten en dat het lukt om de instroom te beperken?

Ik heb gezocht naar de meetbare en controleerbare criteria op basis waarvan wij als Raad kunnen beoordelen of alles wat hier én in alle andere stukken zo mooi staat beschreven ook daadwerkelijk tot de beoogde resultaten leidt.
Ik heb het niet gevonden en dat is míjn zorg!

Greetje van Gruting-Wijnhold 29 jan 2006