Ontwikkelingssamenwerking via belastinggeld: Weg ermee!
19-02-2007Ontwikkelingssamenwerking via belastinggeld: Weg ermee!
In het coalitieakkoord staat dat er extra geld uitgegeven gaat worden aan ontwikkelingssamenwerking; een passage die de afgelopen tijd bijna zonder kritiek positief is ontvangen. Hoog tijd voor een tegengeluid!
Toegegeven, op het eerste gezicht lijkt het uitgeven van extra geld aan ontwikkelingssamenwerking een mooie uiting van internationale solidariteit, sterker nog, politici die hier kritiek hebben worden vaak weggezet als harteloos rechts. Volkomen onterecht! Er zijn juist veel (rechtse én linkse) redenen om ontwikkelingssamenwerking niet via de staat te regelen:
Ten eerste ontbreekt de noodzaak. Een staat hoort belasting te heffen voor díe uitgaven die haar burgers niet zelf kunnen regelen. Veiligheid en infrastructuur zijn voorbeelden van zaken waarbij burgers de organisatorische kracht van de overheid nodig hebben. Ontwikkelingssamenwerking daarentegen kan prima buiten de staat om geregeld worden. In de praktijk geven Nederlanders al veel geld aan goede doelen zonder dat de staat zich er mee bemoeit.
Daarmee komen we bij het tweede argument tegen ontwikkelingssamenwerking via de staat: je ontneemt burgers de vrijheid om hun geld naar eigen goeddunken uit te geven. Er zou nog wat gezegd kunnen worden voor ontwikkelingssamenwerking via de staat indien de politieke meerderheid vindt dat ontwikkelingssamenwerking belangrijk is en de praktijk zou uitwijzen dat burgers die niet door de overheid worden gedwongen om daaraan mee te betalen dat niet uit eigen beweging zouden doen. De praktijk bewijst echter het tegenovergestelde:
In Nederland, waar ongeveer 0,7-0,8 % van het BBP uit belastingen wordt besteed aan ontwikkelingssamenwerking, wordt door burgers ongeveer 0,45 % van het BBP gegeven aan goede doelen. In Amerika, waar de belastingdruk lager is dan in Nederland en ook een lager percentage van het belastinggeld wordt uitgegeven aan ontwikkelingssamenwerking, geven burgers ongeveer 1,65 % van het BBP aan goede doelen! (The Economist, 17-2-2007)
Door de ontwikkelingssamenwerking via de staat te regelen ontneem je blijkbaar bij mensen ook de lust om te geven aan goede doelen. Dit is om meerdere redenen slecht: 1> Je ontneemt mensen het plezier van geven aan goede doelen. 2> De vrijheid om zelf goede doelen te kiezen die voor jou belangrijk zijn wordt je ontnomen. 3> De betrokkenheid bij een betere wereld wordt juist minder. Immers, als je zelf het geld overmaakt ben je ook meer geneigd om na te gaan of jouw geld wel naar behoren wordt besteed. Hetgeen vanzelf leidt tot een afstraffing van inefficiënte projecten.
Een derde argument tegen ontwikkelingssamenwerking via de staat is dat het doorgaans niet werkt. Er zijn maar zeer weinig succesvolle projecten te melden die gefinancierd zijn met Nederlands belastinggeld. Als burgers mogen wij van de staat verwachten dat zij ons geld doelmatig uitgeeft. Helaas is het voor links Nederland vaak al voldoende dat de intentie goed is, hetgeen de afgelopen decennia heeft geleid tot het uitgeven van vele tientallen miljarden aan “ontwikkelingssamenwerking” zonder dat er ontwikkeling heeft plaatsgevonden. Kiezers die de ontwikkeling van de derde wereld belangrijk vinden moeten maar eens goed naar de naoorlogse wereldgeschiedenis kijken: gelden die verstrekt zijn door staten hebben vaak niet geleid tot ontwikkeling, integendeel, ontwikkelingsgelden maskeren vaak het falen van corrupte regeringen en versterken juist de positie van die regeringen, waardoor ze niet door hun volk ter verantwoording worden geroepen. Kijkend naar de landen waar na de oorlog de armoede het meest is teruggedrongen, de beste indicator van ontwikkeling, zien we dat dat landen als China, Singapore en India zijn. Hun succes is uitdrukkelijk niet te danken aan ontwikkelingsgelden, maar juist aan het in praktijk brengen van liberale beginselen. Zo heeft China geprofiteerd van vrijhandel en probeert het haar ontwikkeling door te zetten door werk te maken van corruptiebestrijding (rule of law), goed onderwijs en verdere bescherming van het recht op eigendom. India heeft geprofiteerd van haar civil society gecombineerd met democratie en redelijk onderwijs en Singapore was lange tijd het voorbeeld van een “goedwillende” dictatuur met goed onderwijs, een sterke rule of law en vrijhandel.
Het laatste argument dat ik wil noemen tegen ontwikkelingssamenwerking via de staat is het stellen van prioriteiten. Ook in Nederland zijn er grote problemen zoals, armoede, zorg, onderwijs, de vergrijzing, etc.. Wat mij betreft is het een gotspe dat we in Nederland elk jaar miljarden naar het buitenland verschepen (zonder dat er echt iets met dat geld wordt bereikt!), terwijl we dat geld juist zo goed kunnen gebruiken om de problemen in Nederland op te lossen! En dat is de hypocrisie van Wouter Bos en Jan Marijnissen: wel roepen dat er zoveel problemen zijn in Nederland en anderen ervan betichten dat zij asociaal zijn, maar weigeren om het geld dat zo duidelijk voorhanden is in te zetten om die problemen op te lossen.
Kortom, weg ermee dus, die ontwikkelingssamenwerking via de staat! Wij burgers kunnen dat zelf veel beter en zij die die filantropische behoefte niet hebben hoeven ook niet mee te betalen aan de gemoedsrust van een ander. Links moet maar eens ophouden om de Nederlandse kiezer te wantrouwen als het gaat om solidariteit: Vertrouw de burger in zijn betrokkenheid bij een betere wereld, en de eerste stap naar die betere wereld is al gezet!
Krijn Boddé
reacties (18)
geplaatst door Paul van Meenen -
maandag 19 februari 2007, 23:15
Gaat het wel goed met je, m\'n beste? Heeft Greetje gezegd dat er eens wat meer rechtse praatjes op de VVD-site moeten komen, zodat ze er niet zo alleen voorstaat, onze lokale Rita? Eerst dat verhaal over die dubbele nationaliteit en nu dit weer. Waar moet dat heen? Zo ken ik je niet.
Ik zal toch maar weer eens gauw naar Jansen komen om je een kleine heropvoeding in het echte liberale denken te geven. Of wordt gewoon lid van D66 dan komt het ook nog goed.
Hartelijks.
geplaatst door Allert Goossens -
dinsdag 20 februari 2007, 01:10
Ik constateer voorzichtig dat je nogal last hebt van JTC, ofwel "jumping to conclusions". Ik zou de verbanden die je soms legt toch proberen wat hypothetischer te stellen. Zo zie ik geen enkel bewijs in je stelling dat de vrijgevigheid van Amerikanen een direct of zelfs maar een indirect verband houdt met de overheidsbesteding aan ontwikkelingshulp; noch constateer ik een omgekeerd verband in Nederland dat je met je statistiek aan zou tonen. Volgens mij geldt volksaard bijvoorbeeld ook als oorzaak voor zo\'n bestedingsdrift [of niet]. Denk daarbij eens aan de vrij sentimentele Amerikaanse religie beleving die [middels kerkinstituten] bijvoorbeeld regelmatig sterk aandringt op het geven van gulle giften. Een soort modern aflaatsysteem zullen we maar zeggen. In Nederland speelt bijvoorbeeld de kwestie van scepsis bij de juiste besteding een rol, maar ook nog steeds een wat vrekkig gedrag.
Ik was zeer geportretteerd van de voorstelling van zaken die Minister Kamp recent gaf. Die opteerde voor een combinatie van de posten op Defensie voor humanitaire missies en ontwikkelingshulp. Ik zag daar beslist brood in, en vond dat op het eerste gezicht een doorwrochte redenatie.
Ik proef in je these een beetje een Zeeuwse neiging van op de eigen centen passen, of vooral inbesteden in plaats van ontwikkelingshulp geld "down the drain" pompen. Ik denk dat je een ander probleem terecht aanstipt, en wel de slechte besteding. Maar dat laatste vind ik een ander dilemma dan het verminderen van het (collectief aan) ontwikkelingshulpgeld dat wij spenderen.
Mijn mening is dat een rijk land als Nederland sowieso niet minder aan ontwikkelingshulp mag besteden dan we nu doen. Met mij geen discussie over verlaging. De wijze van besteding kan echter beslist verstandiger. De combinatie met Defensie - idee van Kamp - noemde ik al, maar ook vind ik duurzame energieprojecten en watermanagement twee doelen die me aantrekken. Als daarmee zelfs een symbiothische situatie kan worden bereikt (onze kennis en aannemers inschakelen) kan zelfs het budget wat mij betreft gelijk aan de baten omhoog.
Tenslotte denk ik dat je het politieke instrument wat ontwikkelingshulp beslist ook is niet geheel moet vergeten. Het is van relatieve waarde, maar beslist niet verwaarloosbaar.
geplaatst door Krijn Boddé -
dinsdag 20 februari 2007, 11:43
Mag ik de beide heren uitnodigen om de nut en noodzaak van ontwikkelingssamenwerking via de staat aan te tonen? Ik zie namelijk maar weinig weerleggingen in jullie reacties. Al geef ik direct toe dat de Nederland-Amerika tegenstelling niet de meest sluitende onderbouwing is voor dat argument (het is ook een kort opiniestuk, geen wetenschappelijk artikel).
Ik kijk vooral uit naar de liberale onderbouwing voor het nutteloos uitgeven van belastinggeld door Paul.
geplaatst door Allert Goossens -
dinsdag 20 februari 2007, 17:35
geplaatst door Paul van Meenen -
woensdag 21 februari 2007, 16:33
geplaatst door Krijn Boddé -
woensdag 21 februari 2007, 17:08
Als die organisatorische kracht van de overheid zo noodzakelijk zou zijn, dan zouden we de resultaten uit de afgelopen decennia best mogen gebruiken om de effectiviteit van die organisatorische kracht te beoordelen. Ik ontkom er niet aan om te concluderen dat ontwikkelingshulp van staat tot staat op z\'n best niet erg effectief is en op z\'n slechts dat het "good governance" juist in de weg zit (net als gelden uit natuurlijke rijkdommen): wat mij betreft blijft mijn pleidooi voor particuliere filantropie dus staan.
Daarnaast hebben jullie beide niet weerlegd dat ECHTE ontwikkeling veroorzaakt wordt door goed overheidsbeleid, zoals rule of law, vrijhandel, goed onderwijs en democratie (in die volgorde). Zoals ik hierboven al zei (en ik ben niet de enige), geld waar je geen moeite voor hoeft te doen is vaak niet stimulerend voor "good governance".
Ik ben met Kamp en Allert eens dat het geld dat we dan al uitgeven vooral moet gaan naar het brengen van vrede, veiligheid en stabiliteit. Dat is namelijk 1 van de weinige zaken die wij kunnen doen zonder dat we er corruptie en luiheid mee bevorderen. Maar de klassieke ontwikkelingshulp van staat tot staat? Nee, ik vind jullie inbreng in deze niet overtuigend.
geplaatst door Allert Goossens -
donderdag 22 februari 2007, 16:46
Je blaast behoorlijk hoog van de toren vind ik, en dat vind ik niet passen bij een gebrek aan argumentatie om je eigen these te onderbouwen. Meer dan "privatiseren die hap" poneer je feitelijk niet, en dan moet je je geen statuus aanmeten dat anderen jou niet overtuigen met hun tegenargumenten en je dus niet overtuigd bent. Het is immers bijzonder lastig iemand met argumenten te overtuigen die puur ideologisch zijn these onderbouwt. Denk daar eens over na.
geplaatst door Jan-Jaap -
vrijdag 23 februari 2007, 15:53
Je redenering over de US gaat mank, omdat je vergelijking niet klopt. Het % dat amerikanen geven, gaat om het % \'goede doelen\'. Dat is iets anders dan ontwikkelingshulp.
Die uitgaven zijn doorgaans dringend nodig wegens het totaal gebrekkig zijn van allerlei sociale voorzieningen, waaronder primaire gezondsheidszorg. Charitas is daar bittere noodzaak. Niks voedselbank voor mensen met LCD-schulden, maar grote benefietvoorstellingen voor mensen zonder enige vorm van uitkering! Da\'s andere koek.
Dan even over die \'nutteloze uitgaven\': ga gewoon eens echt naar een derde wereldland en kijk of je het geld terug zou willen hebben. Veel belastinggeld gaat via organsaties als Memisa en (voorheen ook via) Plan Nederland. Ik kwam in Bolivia een schooltje tegen op de hoogvlakte, door nederlands geld betaald. Of dat meetbaar bijdraagt aan de ontwikkeling van Bolivia? Geen idee. Ik wist wel dat de kinderen die op dat schooltje zaten, niet in de mijn werkten waar ik de volgende dag was. Ik heb daar (in de mijn) steentjes gekocht van die kinderen. Dat was mijn charitas. Volgens jou redenering is dat te verkiezen boven het staats-gefinancierde schooltje.
Nee makker, die redenering is me te makkelijk. Je was een vent geweest als je de voorbeelden van misstanden en bureaucratie had gebruikt om te pleiten voor nog meer succes voor hetzelfde geld. Maar je hebt je laten verleiden tot het platte oordeel dat het wel wat goedkoper kan omdat het toch geen meetbaar nut heeft.
Overigens ben ik met jou voormalig voorganger van mening dat uiteindelijk handel de beste vorm van hulp is, die we kunnen bieden. \'Weg met het protectionisme!\' had je stukje dus moeten luiden.
En dan heb ik het niet eens over humanitaire noodhulp gehad. Sri Lanka, Darfur, anyone?
geplaatst door Krijn Boddé -
maandag 26 februari 2007, 09:58
Dat is een heldere politieke keuze die best te bestrijden is Allert, het is niet gefundeerd op een ongrijpbaar dogma, maar op hele eenvoudige logica. Het is in ieder geval mijn politieke keuze
Dan je kritiek op private initiatieven en je uitdaging om meso/macro succes uit die hoek te melden. Dat succes kan ik niet melden. Maar dat kan ik ook niet van staatsgefinancierde ontwikkelingshulp, en daar zit nou juist de andere kern van mijn betoog. En ik zou dat best aannemelijker kunnen maken door een review te doen van de econometrische artikelen die daar de afgelopen jaren over zijn verschenen, maar dat gaat mij een beetje te ver op dit moment (econometrie is een moeilijk vak..). Wel heb ik naar aanleiding van jouw kritiek me er een beetje in verdiept en bij screening van artikelen van financieel-economische organisaties en The Economist zie je toch voornamelijk het beeld dat ontwikkelingshulp niet bijster effectief is geweest, maar dat een hoop mensen (zoals Jeffrey Sachs, een bekend ontwikkelingseconoom) denken dat het wel effectief kan zijn. Overigens wordt juist de door jou aangehaalde politieke ontwikkelingshulp als ineffectief en corruptiebevorderend beschreven, juist omdat er dan lagere eisen aan de gelden worden verbonden. Of ontwikkelingshulp nou wel of niet effectief kan zijn, ik blijf er geen bezwaar in zien, maar juist toejuichen, dat dat vanuit private gelden wordt gefinancierd. Wat is daar nou tegen? Als je je geld aan grote organisaties (zoals de wereldbank) doneert, ipv dat het wordt afgepakt via de belastingen, verlies je waarschijnlijk nog minder aan overhead ook. Daarbij kun je, inderdaad weer een ideologisch argument (zoals van een lid van een politieke partij verwacht mag worden), dan zelf bepalen welke goede doelen je wilt steunen en wat je de meest zinvolle besteding van je vrijgevigheid vindt. Wat mij betreft zou dat winst zijn.
Overigens zou je kunnen beargumenteren dat kleine projecten, zoals het schooltje van Jan-Jaap, de enige vorm van ontwikkelingshulp is die blijvend iets bijdraagt. Dat soort kleine projecten kunnen prima vanuit de private sector geïnitieerd worden.
Een ander argument van mij, dat echte ontwikkeling, zoals in oost- en zuid-azië, juist zonder ontwikkelingshulp, maar met behulp van vrijhandel, rule of law, etc. wordt bereikt (hetgeen ik kort empirisch heb onderbopuwd), wordt al helemaal niet weerlegd. Sterker nog, Jan-Jaap onderbouwt het gedeeltelijk met zijn pleidooi voor het afbreken van protectionisme. Daarover zijn we het makkelijk eens (nu de ppowers that be nog). Ontwikkelingshulp + protectionisme is niks meer dan een hypocriete aflaat. Het gezeur over off-shoring en out-sourcing, dat onder andere vaak uit de linkse hoek komt, toont maar aan hoe diepgeworteld die hypocrisie is: zodra een Indiër het werk van een Hollander voor minder geld doet is dat opeens een probleem. Terwijl het juist ontwikkeling is!
Dan nog de punten die Jan-Jaap aankaart:
- Over de V.S. heb je natuurlijk voor een groot gedeelte gelijk. Toch toont dat wel aan dat mensen met geld best te vertrouwen zijn in hun filantropische instincten.
- Je argument aan de hand van het schooltje vind ik wel een beetje patetisch en erg goedkoop. Dat schooltje had ook best zonder de supervisie van Nederlandse ambtenaren kunnen worden neergezet, gewoon gefinancierd door privaat geld.
En toegegeven, ik ben niet veel in 3e wereld landen geweest. 2 keer in Indonesië. Daar heb ik gezien hoe ontwikkelingshulp een samenleving kan verlammen door corruptie en instandhouding van een slecht regime. De uitdaging is nou juist om geconfronteerd met zware armoede (en ik heb in Indonesië, naast de grootste schoonheid, ook de meest diepe armoede gezien), verder te denken dan je eerste reactie (die heel heftig kan zijn) en eens goed na te denken hoe armoede aangepakt kan worden. Feit is dat na 2000 miljard Euro ontwikkelingshulp nog maar weinig armoede via die weg is opgelost. Je suggestie van vrijhandel is, naast een stuk harder, ook een stuk effectiever, en die ondersteun ik ook van harte.
Ja makker, gezien de ineffectiviteit van ontwikkelingshulp, en de politieke keuze die ik aan het begin formuleerde blijf ik resoluut bij de kern van mijn verhaal. Wel verander ik bij dezen de titel in:
Weg met ontwikkelingshulp via de belastingen en weg met het protectionisme! Leve de vrijhandel en leve het eigen initiatief!
Ik vind het maar vreemd dat we in het Westen denken dat armoede in de 3e wereld onze verantwoordelijkheid is. Vreemd dat we na 2000 miljard Euro in een zwart gat nog steeds blijven geloven in wat we doen. Vreemd dat we met droge ogen onszelf op de borst kloppen over onze vrijgevigheid, terwijl we andere economiën op oneigenlijke manieren kapotconcurreren. Het is allemaal een teken dat we het koloniale denken nog steeds niet zijn ontgroeid. Wacht, maar tot die zielige Afrikaantjes opeens ons werk gaan doen.......
geplaatst door Allert Goossens -
maandag 26 februari 2007, 11:14
1) je insteek was om staatsgereguleerde ontwikkelingshulp af te schaffen en deze hulp aan private partijen over te laten. [Geen enkel behoorlijk argument gelezen]
2) Private initiatieven / burger initiatieven zouden toenemen na afschaffing van staatsgereguleerde hulp [Totaal niet aangetoond of zelfs maar lafjes aannemelijk gemaakt]
3) Staatsgereguleerde hulp werkt niet of nauwelijks. [totaal niet aangetoond dat private hulp dit zou verbeteren]
4) We hebben genoeg eigen zorgen waaraan het (staats)geld beter besteed kan worden. [hol argument; private hulp zonder overheidsstimulans als vliegwiel is ondenkbaar, ergo, indirect betaalt de staat mee]
Je antwoorden dekken je eigen gedefinieerde lading totaal niet. Een hoop losse flodders van de heup, en bij ieder antwoord wordt er wat bijgedraaid. Je vergeet daarbij dat ideologie verkocht moet worden, anders wordt het dogmatisch. Daarbij verwater je de discussie door er randzaken bij te halen, zoals het effect van staatshulp te devalueren [zonder overigens op enig privaat succes te wijzen]. Vervolgens versta je het staatshulp als corrumptief af te schilderen terwijl juist structureel wordt aangetoond dat private initiatieven - enkele individuele ideële projecten daar gelaten - zich vooral manifesteren als zeer corrumptief en ineffectief.
In je laatste bijdrage valt op dat je alles voor jezelf recht weet te praten wat krom is. Zo erken je dat de private initiatieven in de VS lang niet zo zuiver zijn als je in je these voorstelde, maar bewijst dat volgens jou tegelijkertijd dat het dus werkt! Over sofisme gesproken!
Vrijhandel en ontwikkelingshulp hebben hoegenaamd niets met elkaar uit te staan. Je legt bizarre verbanden. Net zoals grootschalige ontwikkeling van landen weinig tot niets met ontwikkelingshulp heeft uit te staan. Ik bedoel, als ruim 2 miljard mensen leven in een sterke mate van onderontwikkeling dan ben je erg ambitieus dat je dat zou willen tacklen met die 0,7% BBP die westerse landen uitgeven aan hulp. Dat is volmaakt onmogelijk, en dat weet jij ook. Jouw methode gaat dat beslist niet veranderen. Dus kun je het als argument voor je betoog niet aanvoeren. Daarnaast verzuim je op groteske wijze je eigen these ook maar enigszins verkoopbaar te maken met argumenten anders dan de argumenten van andersdenkenden vrij ongenuanceerd van tafel te vegen. Als je mensen wilt overtuigen zul je je eigen these eerst eens moeten onderbouwen. Dat verzuim je volledig.
Je laatste alinea stelt de lezer helemaal voor puzzels. Eerst beweer je dat het vreemd is dat wij ons de armoede elders aantrekken, en dat we ons nauwelijks verantwoordelijk zouden moeten voelen en vervolgens beschuldig je ons van ouderwets koloniaal denken. Wat wil je nou zelf?
Kijk, de effectiviteit van iedere vorm van ontwikkelingshulp heeft te maken met planning, massa van de investering en de structuur van de investering. Daarnaast komen er dan nog factoren bij als algemeen beleid jegens een land [bijvoorbeeld: een land dat suiker of koffie produceert dat lijdt onder bv het EG protectionisme tegelijkertijd vol stoppen met ontwikkelingshulp; ofwel de ene hand neemt, de ander geeft] en lokaal beleid [regering, corruptie]. Met name die laatste macro factoren veranderen niet als opeens de ontwikkelingshulp privaat wordt georganiseerd.
Daarnaast, als je private ontwikkelingshulp zou willen stimuleren, dan moet er een stimulans ontstaan. Bijvoorbeeld aftrekbaarheid van giften, wat echter weer inhoudt dat indirect gewoon door de staat wordt betaald. Of denk je dat spontaan de Nederlander 1% van zijn netto inkomen extra [bovenop wat hij al zelfstandig deed] aan ontwikkelingshulp zal gaan uitgeven? Vergeet het maar. Het gros van onze private giften wordt uitgegeven aan rampen, hetgeen vooral op humanitaire hulp ziet. Dat is met mooie rampbeelden ook goed aan de man te brengen. Structurele hulpuitgaven, goed georganiseerde projecten, zullen vrijwel zeker niet op 3 miljard private inkomsten kunnen rekenen. En daarbij, het is lastig plannen als de geldstroom niet vooraf bekend is.
Toon nu eerst eens zelf aan dat de Nederlander bereid zou zijn om bovenop de anderhalf miljard die thans gegenereerd wordt aan ALLE goede doelen, ook nog eens privaat 3 miljard extra te betalen voor privaat georganiseerde ontwikkelingshulp. En onderbouw dan eens waarom dit - als dit getal wordt gehaald - effectiever zou zijn. Ik ben benieuwd.
geplaatst door Krijn Boddé -
maandag 5 maart 2007, 13:41
de manier waarop deze discussie nu gevoerd wordt is m.i. niet geschikt voor de site.
We zijn het duidelijk niet eens, maar goed, such is life.
Ik heb voornamelijk het politieke geluid willen laten horen dat ik het niet te verantwoorden vind naar de belastingbetaler om geld uit te geven in het buitenland, waarbij het nut van die uitgaven zeer discutabel is: We hebben in NL genoeg problemen op te lossen met dat geld.
Daarbij zie ik dus meer in vrijhandel dan in ontwikkelingssamenwerking.
Of private hulp meer/minder effectief is dan staatshulp is een moeilijke. Private hulp heeft het voordeel dat het los kan staan van politieke motieven en dat de gulle gever "stake holder" is bij de resultaten van zijn uitgaven. Staatshulp is makkelijker te organiseren. (Al kunnen private groepen ook hun krachten bundelen natuurlijk).
Over and out,
Krijn
geplaatst door Allert Goossens -
maandag 5 maart 2007, 19:08
geplaatst door Krijn Boddé -
vrijdag 9 maart 2007, 16:32
Inderdaad flauw, maar goed. Ter verduidelijking:
Zowel inzake de dubbele nationaliteit als inzake ontwikkelingssamenwerking vind ik, en niet jij, de partij aan mijn zijde:
pasoorten: Het (ingetrokken) wetsvoorstel van Verdonk en de inbreng van Rutte in de kamer sluiten aan bij wat ik hierover zeg. Lijkt mij geen verdere uitleg behoeven.
OS: Kamerwoordvoerder Szabo zegt al heel lang iets vergelijkbaars met wat ik heb opgeschreven. In het verkiezingsprogramma van enige jaren terug stond dat OS gehalveerd kon worden. De huidige tekst op de website van de VVD luidt zo: Geconcludeerd wordt:
- dat door zwalkend beleid door de jaren heen , een overkill aan bemoeizucht vanuit het Westen en het gebrek aan kennis en kunde voor het stellen van prioriteiten die de Derde Wereld vooruit zouden kunnen helpen de armoede hebben doen laten toenemen op met name het Afrikaans continent,
- dat effectiviteit van uitgevoerde activiteiten nooit serieus is gemeten, dat er geen gegevens beschikbaar zijn, alleen maar schattingen, over hoeveel ontwikkelingsgelden in zakken van de corruptie zijn weggevloeid,
- dat bij de landenkeuze tot op heden nooit is gekeken naar welke landen economisch de meeste potentie hadden en dus waar substantiële successen zouden kunnen worden geboekt,
- dat de OESO norm van 0.7% BNP voor ontwikkelingssamenwerking internationaal niet wordt gedragen en zo langzamerhand als een dode letter kan worden beschouwd,
- dat Nederland het recht heeft zelf te bepalen waar ze het geld voor inzet, - dat de ontwikkelingsorganisaties in Nederland zwemmen in het geld waardoor tientallen miljoenen jaarlijks aan belastinggeld aan activiteiten wordt uitgegeven die niet terechtkomen bij de aller armste,
- dat draagvlakmeting onder de Nederlandse bevolking geen enkel doel dient en metingen niet altijd zuiver worden uitgevoerd.
Het is helaas een halfslachtig stukje, maar voor de goede verstaander staat hierin dat het percentage dus wel omlaag mag. Szabo heeft dit namens de VVD ook jarenlang gezegd. Een mening die jij dus stuitend vindt.... Wie zit er dan bij de verkeerde partij? :)
met liberale groet!
Krijn
geplaatst door Allert Goossens -
zondag 11 maart 2007, 14:05
Alleereerst de vraag waar je vandaan haalt dat ik in de dubbele nationaliteitdiscussie niet een groot deel van de VVD gedachte zou volgen? Lijkt me een conclusie die voor eigen rekening komt, want ik zou er ook naar streven een enkele nationaliteit te bezitten. Zeker voor bewindslieden die deze keuze hebben. De kwestie Arib overigens vind ik minder ernstig.
Dan je opsomming van VVD gevoelens bij ontwikkelingsgeld. Daarin staat nergens dat de VVD dit naar de private sector wil halen. En de opmerking dat \'tientallen miljoenen\' private gelden zweven zegt me niets. Je zult het met me eens zijn dat 0,8% [want dat investeert Nederland] van het BNP circa 4 miljard is. Tientallen miljoenen vallen daarbij in het niet. Nee, de VVD opmerkingen zijn zeer legitiem, maar gaan over de slechte besteding van de gelden. Niet over het principe van staat- of privaat gereguleert. Kortom, de eigenlijkheid en de effectiviteit van het systeem wordt bekritiseerd. En ik ben het roerend eens met de kritieken. Maar maak mij niet wijs dat in Nederland naast het miljard dat Nederlanders nu al aan \'goede doelen\' geven nog eens vier miljard private goede doelengelden zouden worden gegenereerd! Daarvoor heb je geen enkele aanwijzing. Nee, het hoort bij de Staat.
geplaatst door Joachim -
donderdag 22 maart 2007, 14:34
Krijn, ga vissen!
geplaatst door Maya -
maandag 26 maart 2007, 20:58
Niet omdat andere landen minder geven. Als ontwikkelingssamenwerking zou helpen, zou dat niet uit moeten maken.
Ik ben niet kortstondige noodhulp of hulp die gericht is op het ontwikkelen van behoorlijk bestuur of een beter ondernemersklimaat. Op het moment dat er ergens een ramp gebeurt zoals de tsunami moeten we helpen. Maar we moeten ons wel realiseren dat we met onze grootscheepse hulp vaak meer kapot maken dan repareren. Ook het werk om lokale Afrikaanse bedrijven te helpen om de Europese markt op te komen en wijs te worden uit al de regels op het gebied van voedselveiligheid en speciale tarieven voor ontwikkelingslanden (0% invoerheffing voor MOLLanden) is niet overbodig.
Maar ik ben ontzettend tegen het grootste deel van de Nederlandse hulp, namelijk begrotingssteun. Landen met corrupte besturen, waar elites aan de macht zitten, die geen enkel belang hebben om hun volk te ontwikkelen en continue maatregelen nemen die economische ontwikkeling tegen gaan, kunnen hier mee wegkomen, omdat zij verzekerd zijn van begrotingssteun van rijke Europese landen.
Ik ben regelmatig door Afrikaanse ondernemers erop aangesproken dat Westerse landen gemakzuchtig zijn door dit te doen en dat zij dit veroordelen. Uganda met zijn kindsoldaten en Muszeveni die zich gedraagt als een zonnekoning, Eritrea waar de rechten van burgers stelselmatig worden geschonden en bedrijven die met veel moeite worden opgebouwd, door de overheid worden geconfisceerd als het ze uitkomt, of Tanzania waar lokale corrupte overheden iedere mogelijke winst van lokale boeren afromen. Of overheden die het graan vasthouden (of illegaal verkopen) waardoor de oogst niet op tijd op gang komt en opnieuw miljoenen mensen sterven van de honger.
Het enige probleem is dat ik weet dat ontwikkelingshulp echt niet helpt, maar dat ik ook niet weet wat wel zou helpen. Maar tot die tijd dat we uitvinden wat wel helpt ons schuldgevoel afkopen met valse hulp.
geplaatst door maya -
maandag 26 maart 2007, 21:09
Overigens wordt door OS ook private ontwikkelingshulp gestimuleerd. Goede voorbeelden hiervan zijn het PSOM programma van de EVD waarbij Nederlandse bedrijven met lokale bedrijven samen gaan en lokaal bedrijven opzetten. Hieruit zijn voorbeelden van ca. 5000 extra arbeidsplaatsen uit 1 project. Me dunkt succesvol.
Ook VNO NCW heeft een goed initiatief waarbij Nederlandse gepensioneerde managers lokale bedrijven een paar weken helpen om hun bedrijf op gang te krijgen. Sommige boeren moeten bijvoorbeeld echt leren om in hun verkoopprijs ook hun kosten op te nemen.
geplaatst door Wouter -
zondag 6 mei 2007, 14:25
Wilt u ook de Nieuwsbrief van
VVD Leiden ontvangen?
Vul dan hieronder je email in
VVD Leiden ontvangen?
Vul dan hieronder je email in
Zoeken op vvdleiden.nl

